{"id":117,"date":"2020-02-17T14:02:06","date_gmt":"2020-02-17T14:02:06","guid":{"rendered":"http:\/\/opbezoekbij.blog\/?page_id=117"},"modified":"2020-02-17T14:15:42","modified_gmt":"2020-02-17T14:15:42","slug":"op-bezoek-bij-cees-dam","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/opbezoekbij.blog\/?page_id=117","title":{"rendered":"Professor Architect Cees Dam"},"content":{"rendered":"\n<div class=\"wp-block-image\"><figure class=\"alignleft size-medium\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"200\" height=\"300\" src=\"https:\/\/opbezoekbij.blog\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/Cees-Dam_lichterWeb-2-200x300.jpg\" alt=\"Cees Dam\" class=\"wp-image-17\"\/><figcaption>Prof. Cees Dam tijdens het openhartig gesprek<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n<p>Prof. Cees Dam \u2013 geboren in Velsen op 31 juli 1932<\/p>\n\n\n\n<p>Cees groeide vanaf jonge leeftijd op in het gezin van de zus van zijn\n moeder in Wijk aan Zee en Duin.. Zijn oom,&nbsp; c.q. vader was \njachtopziener en als kind kende Cees alle vogelgeluiden.&nbsp; Zijn vader was\n een man van \u2018Law and order\u2019, maar wel rechtvaardig.<br> Moeder was erg zorgzaam, nieuwsgierig en vol verwondering, aldus Cees en vervolgde het gesprek:<br> <br>\n \u201cTegenover ons huis bevond zich een boerderij waar ik als kind veel \nspeelde of ik vertoefde veel op het strand. Tante Ida kwam vaak de lunch\n brengen Ze droeg altijd veel armbanden, maar niemand wist hoeveel, ik \nkeek ernaar en zag meteen het juiste aantal. Deze gave van fotografisch \ngeheugen is mij later zeker van pas gekomen. <br> Kijken heeft mij \naltijd gefascineerd, zeker naar de zee. De golven, het oneindige \nuitzicht, eb vloed, de patronen die worden gevormd door de golven. Het \nis net als het leven, steeds vanuit de basis een herhaling telkens net \niets anders. Het heeft mij altijd ge\u00efnspireerd.<\/p>\n\n\n\n<p>Toen ik naar de lagere school ging in Beverwijk kan ik me nog\nherinneren dat ik op een rood fietsje de afstand overbrugde, maar door de\nveldwachter erop werd gewezen dat ik ook de hand moest uitsteken. In die tijd\nwas het gebruikelijk dat de veldwachter je bij je ouders kwam opzoeken,\nofschoon het bij een waarschuwing bleef, maakte het wel indruk. Tegenwoordig\nzijn de tijden veranderd en heerst er niet meer het respect voor gezag wat voor\ndie tijd vanzelfsprekend was. <\/p>\n\n\n\n<p>Toen de oorlog begon veranderde er veel in mijn leven. We\nverhuisde naar Santpoort in een bosrijke omgeving. Mijn ouders boden onderdak\naan onderduikers in de schuur, die elk hun priv\u00e9 afscheiding maakte met behulp\nvan strobalen. <\/p>\n\n\n\n<p>Ik heb mensen zien sneuvelen in de velden, die periode was niet mis\nte noemen.<br>\nMijn vader kweekte tabaksplanten en zo nu en dan kwam een man in wit gekleed\ngewaad ,die jaren in India had geleefd, op de fiets voorbij om mijn vader te\nassisteren bij het kweken.<\/p>\n\n\n\n<p>Toen de oorlog voorbij was en de bevrijding kwam was het echt een\nverlossing voor iedereen.<br>\n<br>\nNa de lagere school ging ik naar de HBS in Haarlem. Het was een school van het\nleven waar ik erg dankbaar voor ben, net als voor mijn opvoeding. <\/p>\n\n\n\n<p>Verantwoordelijkheid, orde en discipline werden me eigen\ngemaakt.&nbsp; Er werd over mij gesproken als een ordelijk iemand. Hoewel ik\nveel tekende wilde ik beeldhouwer worden. Mijn vader zag mij liever in de bank\nof diplomatie wereld terecht komen.<\/p>\n\n\n\n<p>Ik ging naar de MTS bouwkunde. maar eerst diende ik mijn\ndienstplicht te vervullen. Het was een luxe tijd . Maar ook\neen tijd waar ik heb geleerd wat kwaliteit was, had je je linkerschoen minder\ngoed gepoetst dan je rechter, dan mocht je nablijven.<\/p>\n\n\n\n<p>Destijds leerde ik architect Piet Worm kennen, die ervoor zorgde\ndat mijn ouders werden overgehaald dat ik architectuur ging studeren.. <\/p>\n\n\n\n<p>Eenmaal op de academie kreeg ik les van Gerrit Rietveld. Hij\nvertelde ooit als je voor 75 procent talent hebt red je het wel, heb je nog\nmeer talent dan krijg je 20 procent erbij en de overgebleven 5 procent waarover\nje twijfelt moet je het met niemand over hebben, dat is je drijfveer om verder\nte gaan in je ontwikkeling.<br>\n<br>\nNa de academie ben ik samen met een partner een architectenbureau begonnen in\nHeemstede maar onze wegen scheiden op gegeven moment en ik startte mijn eigen\narchitectenbureau op: Dam en Partners Architecten. <\/p>\n\n\n\n<p>Zelf ben ik iemand die wel eens heel duidelijk mijn mening kan \nventileren en dat wordt niet altijd gewaardeerd, maar goed, dan is dat \nmaar zo. \u201c<br> <br> Ons gesprek kreeg nog een vervolg over hoe de tijden\n veranderde. \u201cZelf sta ik voor kwaliteit en helaas verdwijnt dat steeds \nvaker op de achtergrond omdat geld steeds vaker een grotere rol speelt \nin aanbestedingen. Waren vroeger copyrights nog beschermd tegenwoordig \nvervaagd ook dat steeds meer. Ik heb altijd getracht een compromis te \nvinden tussen de regels en de vrijheid. Een gebouw moet functioneel \nzijn, daaromheen kun je je creativiteit de vrije loop laten gaan binnen \nde wettelijke normen. Van binnenuit naar buiten werken naar de omgeving \nwaarin het gebouw zich bevind is de kern van mijn werkwijze.<\/p>\n\n\n\n<p>Constant nieuwe uitdagingen aangaan en jezelf blijven ontwikkelen is \nwaar het om draait om te groeien. Zo hebben we ons niet alleen beperkt \ntot gebouwen, maar ook meubels en glaswerk.&nbsp; Een gebouw dient een \nverbinding te zijn tussen de mens en zijn omgeving, waarbij de \nverhoudingen belangrijk zijn om een harmonieus geheel te vormen. Vaak is\n de buitenwereld een chaos, maar zonder chaos kun je geen orde scheppen.\n Een huis dient als een rustige omgeving voor de mens om zich van de \nchaotische buitenwereld af te kunnen sluiten.\u201d<br> <br> Verder spraken \nwe over nog wat zaken waarvan ik niet te veel in detail ga, maar hij \nsprak erg liefdevol over zijn overleden vrouw, die altijd zijn steun was\n in zijn leven.<br> De interactie tussen hem als individu en de medemens\n met leuke anekdotes waarbij je niet hoefde te twijfelen wat de kern van\n de boodschap is op het moment dat Cees zijn mening uitte.<\/p>\n\n\n\n<p>Hij liet mij zien hoe ontwapenend hij durft te zijn, dat heb ik\nook geprobeerd vast te leggen in de foto. Ofschoon hij natuurlijk vaak een\nrolmodel&nbsp; moet innemen heb ik hem mogen ontmoeten als een gevoelige\noprechte authentieke persoonlijkheid, die net als in de architectuur zijn\nvrijheid zoekt in het leven tussen de regels en omgangsnormen die in sociaal\nmaatschappelijke omgang van hem worden verwacht.<br>\n<br>\nBij afsluiten van het gesprek gaf hij te kennen dit soort gesprekken niet vaak\nte voeren maar hij gaat uit vanuit zijn hart en hij vertrouwde mij, waardoor ik\nwelkom was in zijn wereld.<br>\n<br>\nNet zo goed als Cees soms ontroerd was in het openhartig gesprek ontroerde mij\ndeze opmerking net zo.<br>\n<br>\nCees bedankt voor je tijd, je bent een verrijking voor de mensheid!&nbsp;\n&nbsp;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Prof. Cees Dam \u2013 geboren in Velsen op 31 juli 1932 Cees groeide vanaf jonge leeftijd op in het gezin van de zus van zijn moeder in Wijk aan Zee en Duin.. Zijn oom,&nbsp; c.q. vader was jachtopziener en als kind kende Cees alle vogelgeluiden.&nbsp; Zijn vader was een man van \u2018Law and order\u2019, maar &hellip; <\/p>\n<p class=\"link-more\"><a href=\"https:\/\/opbezoekbij.blog\/?page_id=117\" class=\"more-link\">Lees verder <span class=\"screen-reader-text\">&#8220;Professor Architect Cees Dam&#8221;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-117","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/opbezoekbij.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/117","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/opbezoekbij.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/opbezoekbij.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/opbezoekbij.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/opbezoekbij.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=117"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/opbezoekbij.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/117\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":132,"href":"https:\/\/opbezoekbij.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/117\/revisions\/132"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/opbezoekbij.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=117"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}